Gece Defterime Yazdığım Şey: Altcoin haram mıdır?
Kayseri’de geceler bazen fazla sessiz oluyor. Sokaktan geçen arabanın sesi bile insana kendi düşüncelerini daha net duyuruyor. O yüzden son aylarda defterime daha çok yazı yazmaya başladım. Çünkü kafamın içi susmuyor.
O defterin en üst sayfasında hâlâ silinmemiş bir cümle var:
Altcoin haram mıdır?
Yanına bir şey daha yazmışım, elim titreyerek: “Bilmiyorum… ama içim rahat değil.”
Bu yazı biraz o iç huzursuzluğun hikâyesi.
Başlangıç: Bir arkadaş sohbeti ve ilk kıvılcım
Merhaba Bonaffee ziyaretçileri! Günümüzün konusu: “Altcoin haram mıdır”. Hazırsanız başlayalım!
Her şey bir akşam başladı. Üniversiteden bir arkadaşım vardı, Ali. Çok konuşmaz ama konuştu mu da insanı içine çeker. Bir çay ocağında oturuyorduk, hava soğuktu, Kayseri’nin o sert rüzgârı yüzümüze vuruyordu.
Ali telefonu açtı, ekranı bana çevirdi.
“Bak,” dedi, “şu coin bugün %40 artmış.”
O an içimde garip bir şey oldu. Ne tam heyecan, ne tam korku… ikisinin arasında bir yerde sıkıştım.
“Altcoin haram mıdır sence?” diye sordu bir anda.
Soru o kadar ani geldi ki çaydan bir yudum alırken boğazımda kaldı.
“Bilmiyorum,” dedim. “Ama içimde bir şey, bu işin çok da temiz olmadığını söylüyor.”
O an gülüp geçti. Ama ben gülmedim.
O gece eve döndüğümde interneti açtım. Saatlerce araştırdım. Forumlar, videolar, tartışmalar… herkes bir şey söylüyor ama kimse kesin konuşmuyordu. Daha çok kafam karıştı.
İlk yatırım: umutla karışık bir korku
Bir hafta sonra küçük bir miktarla başladım. “Deneme” dedim kendime. 500 lira.
O parayı yatırırken sanki bankaya değil de bilinmez bir boşluğa para bırakıyormuşum gibi hissettim.
Ekrana baktım. Grafikler yukarı aşağı zıplıyor. O an fark ettim: bu iş sadece para işi değil, psikoloji işiymiş.
İlk gün kazandım. 500 lira 650 oldu. İçimdeki ses bağırıyordu: “Devam et!”
Ama başka bir ses daha vardı, daha kısık: “Altcoin haram mıdır diye düşünüyordun hani?”
O sesi bastırdım.
Camide geçen bir cuma ve içime çöken soru
Bir cuma namazı sonrasıydı. Cemaat dağılıyordu. Avluda yaşlı bir amca yanıma yaklaştı. Elinde tesbih vardı.
“Evladım,” dedi, “rızkın helali önemlidir. Kazandığın paranın huzuru yoksa, o para sana yük olur.”
Hiçbir şey demedim. Çünkü o an altcoin hesabım aklıma geldi.
Eve döndüm. Telefonu açmadım bile. Sadece düşündüm.
Altcoin haram mıdır?
Bu soru artık sadece bir merak değil, içimi kemiren bir şey olmuştu.
İkinci dönem: yükseliş ve iç çatışma
Bir süre sonra işler büyüdü. Küçük yatırımlar, küçük kazançlar derken kendimi daha büyük işlemler yaparken buldum.
Kazandıkça seviniyordum ama her sevinçten sonra içimde bir boşluk oluşuyordu.
Sanki biri bana sürekli aynı şeyi fısıldıyordu:
“Bu iş doğru mu?”
Bir gece defterime şunu yazdım:
“Para artıyor ama ben azalıyorum.”
O cümleyi yazarken gözlerim doldu. Bunu kimseye anlatmadım.
Arkadaşlarım “şanslısın” diyordu. Ailem zaten bilmiyordu. Ama ben biliyordum: içimde bir şey düzgün gitmiyordu.
Kaybettiğim gün
Sonra o gün geldi.
Piyasa bir anda düştü. Bildiğin çöküş.
Sabah uyandım, ekrana baktım ve içim boşaldı. Saatler içinde kazandığım her şeyin büyük kısmı gitmişti.
Ellerim titredi.
O an ne para düşündüm ne grafik.
Sadece tek bir cümle:
“Ben ne yapıyorum?”
Telefonu kapattım. Yatağa oturdum. Tavana baktım.
Ve ilk kez yüksek sesle söyledim:
“Altcoin haram mıdır bilmiyorum ama ben bu işte kayboluyorum.”
Aileyle konuşulmayan mesele
Akşam yemeğinde herkes sofradaydı. Annem çorba koyuyordu. Babam gününden bahsediyordu.
Ben sessizdim.
Bir ara babam bana baktı:
“Ne oldu sana son zamanlarda? Dalıp gidiyorsun.”
Cevap veremedim.
Çünkü nasıl anlatılır ki?
“Baba ben coin alıp satıyorum, ama içim rahat değil.”
Bunu diyemedim.
Sadece “yorgunum” dedim.
Ama aslında yorgun değildim. İçim karışıktı.
İç hesaplaşma: haram mı, değil mi?
Tavsiye Ettiğimiz İçerik: Allahu rabbi la şerikeleh ne anlama gelir ?
Geceleri en çok bu soruyla baş başa kalıyordum.
Altcoin haram mıdır?
Bunu sorarken aslında sadece dini bir hüküm aramıyordum. İçimdeki huzursuzluğa bir isim koymaya çalışıyordum.
Bir yandan düşünüyordum:
Para kazanıyorum
Kimseyi dolandırmıyorum
Sistem açık, herkes katılıyor
Ama diğer yandan:
Belirsizlik
Aşırı risk
Sürekli stres
Bir tür kumar hissi
Bu iki taraf birbirini boğuyordu.
Defterime şunu yazmışım bir gece:
“Eğer bir şey seni senden uzaklaştırıyorsa, sadece kazanç olup olmadığı önemli mi?”
Bir arkadaşın cümlesi her şeyi değiştirdi
Bir gün Ali ile tekrar oturduk. Bu sefer daha sessizdim.
O bana baktı:
“Sen eskisi gibi değilsin.”
Bir süre sustum. Sonra her şeyi döktüm.
Kazançları, kayıpları, içimdeki huzursuzluğu… ve en çok da şu soruyu:
“Altcoin haram mıdır sence?”
Ali bu sefer gülmedi.
“Ben bilmiyorum,” dedi. “Ama şunu biliyorum: Eğer bir şey seni geceleri uyutmuyorsa, orada bir problem vardır.”
O cümle kafama kazındı.
Kendimle kaldığım gece
O gece telefonumu kapattım. Bildirimleri susturdum. Grafiklere bakmadım.
Sadece oturdum.
Ve ilk kez para düşünmeden düşündüm.
Hayatımı, huzurumu, içimdeki sıkışmışlığı…
Şunu fark ettim: mesele sadece “helal mi haram mı” sorusu değildi. Mesele benim içimde ne hissettiğimdi.
Ama yine de soru gitmedi:
Altcoin haram mıdır?
Sanki cevabı dışarıda değil de içimde bir yerdeydi ama bulamıyordum.
Son kırılma: bırakma kararı
Bir sabah uyandım. Telefonu elime aldım. Ekrana baktım.
Ve kapattım.
Hiç işlem açmadım.
O an garip bir şey oldu: korku geldi. Sanki bir şey kaçıyormuş gibi hissettim.
Ama sonra bir rahatlama.
İkisi aynı anda.
İlk gün
Boşluk hissi vardı.
İkinci gün
Daha sakinim.
Üçüncü gün
Defterime yazdım:
“Belki de bazı soruların cevabı para değil, huzur.”
Son düşünce: cevaptan çok iç ses
Bugün hâlâ kesin bir cevap vermiyorum.
Altcoin haram mıdır?
Bunu bir cümleyle kapatamıyorum.
Ama şunu öğrendim:
İnsan sadece kazandığı parayla değil, kaybettiği huzurla da sınanıyor.
Ve bazen en zor soru, cevabı olmayan değil; cevabı seni değiştiren sorudur.
Benim için o soru hâlâ orada duruyor. Defterin en üst sayfasında. Sessiz ama çok şey anlatan bir şekilde.